به یادمرضیه
مرضیه صدای شورشی زمانه
… تصمیم به سکوت نداشت. سکوت ۱۵ساله، وقار و
آرامش یک شورشی، قبل از شروع توفان بود. همان توفان عشق و آزادی ایران که
در سینهاش شعله میکشید، عاقبت درخشانترین صفحات حیات او را رقم زد و او
را به ستارهیی روشن در آسمان هنر ایران بدل کرد:
صدای شورشی زمانه!
صدایی که از دل بلند میشود،
صدایی که سرتا پای وجود انسان را میپوشاند، صدایی که موج بلندی از مخمل
مشکی به رخ میکشد، صدایی که سرشار میشود، اوج میگیرد و اندک اندک با
شکوهی بیهمتا جایگزین روح شورشیاش میگردد.
او هیچگاه در خرج کردن روح ناآراماش برای
مردم خساست به خرج نداد. او روحش را خرج نمیکرد، بلکه در پرداخت و سوزاندن
آن برای مردم دلبندش، زیادهروی و اسراف میکرد؛ نه… هیچکدام از این
تعابیر، گویای روح شورشی او نیستند. او روح طلاییاش را برای مردم محبوبش
از پنجره به بیرون پرتاب میکرد
بقیه مطلب ازطریق سایت مجاهد دنبال کنید
…
No comments:
Post a Comment